Archive for January, 2008

આત્માની ઉમર

આત્માની ઉમર

ઉમર એક આત્માની છે, અને બીજી છે કાયાની
જે ઘેરે છે જીવન ને જાળ તે છે જાળ માયાની

ઉમર શું છે આમારા આત્માની તે પ્રભુ જાણે
નથી પડતી ખબર પહેલાનાં પિજરાંઓ જલાયાની

ઘડીભર રહીને પિજરામાં છે ઉડનારું આ પંખેરું
કહાની બાકી રહી જાશે, આ પિજરાને સજાયાની

કચેરીમાં પ્રભુની આતમા જઈ પહોંચશે ત્યારે
ખબર પડશે બધી ત્યાં અમને પાપોમાં ભરાયાની

પ્રભુ ઈન્સાફ કરશે કર્મ અમારાં માપી તોલીને
ખબર પૂછશે નહીં યાત્રાકે ગંગામાં નહાયાની

જીવનભર નામ કરવામાં ને દોલત પ્રાપ્ત કરવામાં
ખબર ક્યાંથી રહે, માયાના બંધનમાં ફસાયાની

નથી અન્યાય કુદરતની અદાલતમાં થવા વાળો
નથી ચિંતા ગુણીજનને વિના કારણ સતાયાની

‘સૂફી’ની મિત્રતા થઈ છે પવિત્ર આતમા સાથે
ખુશી થઈ પ્રાપ્ત પરમાત્માને પણ દિલમાં વસાયાની

‘સૂફી’ પરમાર

1 Comment »

Love and Knowledge

Love and Knowledge

When I was trying to write a poem first time, my friend advised me not to add trash in the Niagra of new books daily splashing in the world, the flood of which serves to sink the real gems of literature, knowledge, and original dynamic ideas of genius. I told my friend, although, men in general think they are civilized, they are essentially in their mind still esoterically primitive, in middle of dazzling, enigmatic modern questionable civilization and therefore the world is on fire. Love and knowledge only can extinguish this fire, not the incendiary art or science. From dark ages till today, the world and the common men have only cosmetically changed. I will not be able to change anything. But, if I can help even one person to come out from his dark, miserable, ancient abode in the spiritual light, I will be leaving my spiritual legacy behind and my soul will rest in peace.

‘Sufi’ Parmar

No Comments »

ઝબકતું સત્ય

ઝબકતું સત્ય

તમારા સામે બેસીને, પ્રભુ પૂજા કરી લઉ છું
કરીને યાદ પાપોને ઘડીભર હું રડી લઉ છું

અલૌકિક જ્ઞાનની વાતો સુઝાડી જે તમે ઈશ્વર
કદીક ગર્ભિત વચનોમાં હું સત્સંગમા કહી લઉ છું

જે ખોટું થાય છે તેને કદીક ખોટું કહી લઉ છું
મને ઈજા કે હાની પહોંચે તો દુઃખ તે સહી લઉ છું

બહુ કપરી સજા છે સત્ય જો બોલે અહીં કોઈ
કદીક લાચાર થઈ હું ઢોંગની બાજી રમી લઉ છું

રહે છે ચિત ઘણું ચંચળ સમૂંહ પૂજા કરું છું તો
પડે છે પાછું દિલ તેથી સ્વયં પૂજા કરી લઉ છું

છે લોકોની પસંદ શું તે મુજબ જીવી ગયો જીવન
મચી હલચલ છે મારા આતમામાં તે સહી લઉ છું

સમજ આવી તો આવી છે જીવનની અંત ઘડીઓમાં
જીવનને વેડફ્યું પસ્તાવો તેનો હું કરી લઉ છું

ઝબકતું સત્ય કુદરતની કિતાબોમાં જોઈ ‘સૂફી’
વસાવી દિલમાં સત્ય, કવ્યોમાં તેને જડી લઉ છું

‘સૂફી’ પરમાર

2 Comments »

પાપાપગલી

પાપાપગલી

પ્રભુના પંથ પર થોડાં કદમતો તું ભરી જોજે
પ્રસન્ન થઈ પ્રભુ કરશે મદદ, વિશ્વાસ ના ખોજે

તું પાપોથી ડરીને ચાલજે ને પાપ ના કરજે
કરેલાં પાપોને તારાં, તું પ્રશ્ચાતાપથી ધોજે

જીવન રથને દયાને પ્રેમનાં પૈડાં લગાવીને
પ્રભુના પંથને માયા ભૂલાવે તોય ના ખોજે

નથી માની અગર તેં વાત સંતોને મહાત્માની
અનુભવ કડવો જ્યારે થાય ત્યારે દિલભરી રોજે

કરે તેવુંજ તે પામે, ઘણું તે સાંભળ્યું જગમાં
આ તથ્ય દિલ સુધી પહોંચાડી સારાં બીજ તું બોજે

તિરસ્કારો ભર્યા સંઘમાં નથી અલ્લાહ નથી ઈશ્વર
પ્રભુહીન ધર્મો છે તો આતમાની આંખથી જોજે

અસત્ય સત્યનું મિશ્રણ અગર દેખાય ધર્મોમાં
સ્વીકારે આતમા જે સત્ય તે સિદ્ધાંત ના ખોજે

‘સૂફી’ને દોસ્ત સમજીને આ વાતો ધ્યાંનમાં ધરજે
પછી જીવનની ઝંઝાવાતથી ના ડરજે ના રોજે

‘સૂફી’ પરમાર

1 Comment »

બોલતી કુદરત

બોલતી કુદરત

મને પરમાત્માએ ભાન સત્યનું કરાવ્યું છે
રહસ્ય જિંદગીનું દિલમાં મારા જગમગાવ્યું છે

સતત કુદરતનું સંબોધન પડ્યું છે કાન પર મારા
જીવન સાર્થક થયું કે સત્ય દિલમાં મે વસાવ્યું છે

ઈબાદતને પૂજાથી ફાયદો છે શું જમાનાને ?
પૂજા છે જો જીવન દુઃખીજનોને કામ આવ્યું છે

રટું છું રાત અને દિવસ પ્રભુનું નામ, અલ્લાહ્નુંનું
છતાં દુષ્ટ જાળમાં ઘૃણાની દિલને મેં ફસાવ્યું છે

પશુવૃત્તિને ધર્મવૃત્તિ સમજનારાઓએ જગમાં
વહે છે પાણી જે રીતે, તે રીતે રક્ત વહાવ્યું છે

ગયા ક્યાં જે હતા વૈષ્ણવોજન દુનિયાની વસ્તીમાં!
ગયું ક્યાં નરસિંહ, મિરાએ, કબીરે જે શિખાવ્યું છે!

‘સૂફી’ પહોંચાડે છે વાતો તમારા આતમા સુધી
અપ્રીય થઈને પણ કવ્યોમાં સત્ય જગમગાવ્યું છે

‘સૂફી” પરમાર

No Comments »

રંગાએલાં જ્ઞાન

રંગાએલાં જ્ઞાન

વગર ચિંતન મનન વાતો રૂઢિચુસ્ત માની બેઠો છું
અતિસુંદર આ જીવનને કરી હું હાની બેઠો છું

નથી પરવા કરી શું તથ્ય છે જે માનું છું તેમાં
કરે જે અંતઃકરણ ફરિયાદ સમજી નાની બેંઠો છું

ફસેલો છું જગત ઈતિહાસના ખંડેરોના ઢગમાં
અમારી અવનતિનું શું છે કરણ જાણી બેઠો છું

બની બેઠો છું રક્ષક અર્થહીન હું માન્યતાઓનો
કરું છું ગર્વ કે એક હુંજ જગમાં જ્ઞાનિ બેઠો છું

જગતમાં જ્ઞાન છે પણ મનપસંદ રંગોમાં રંગેલું
હું એવા જ્ઞાનના ઉપર થઈ અભિમાની બેઠો છું

ન ખુલી આંખ મારા આતમાની કે ભૂલો પરખું
છતાં જગને મનાવું છું, હું સર્વજ્ઞાનિ બેઠો છું

‘સૂફી’ બક્ષિશો આપેલી પ્રભુએ, શું થયું તેનું?
બધી સોગાત કુદરતની કરી ધૂળધાણી બેઠો છું

‘સૂફી’ પરમાર

No Comments »

ધ્રૂજતી જ્યોત

ધ્રૂજતી જ્યોત

વિચારો ક્રાન્તિકારી લઈ અસ્વસ્થ થઈ ફરૂં છું હું
જે હાલત છે જમાનાની બહુ તેથી ડરું છું હું

ઘણી વાતો કરું હું ઉગ્રતાવાદી જગતને પણ
જે દિલમાં છે તે બોલું તો વિનાં વાંકે મરું છું હું

વિચિત્ર માન્યતાની બેડીઓ લાગેલી છે પગમાં
કલમથી તોડવા તેને કલમબાજી કરું છું હું

વિના ધર્મોની દુનિયાની કરું છું કલ્પના જ્યારે
નવા રૂપ્ રંગમાં આ ધરતીના દર્શન કરું છું હું

સમર્થન ક્યાં મળે મારા વિચારોને કલિયુગમાં
હું તો છું એકલો તેથી જમાના થી ડરું છૂ હું

પ્રગતિશીલ વિચારોના શિકારીથી ડરીને હું
જમાનાને પસંદ આવે છે તે વાતો કરું છું હું

વિચારોને કબરમાં લઈ જવાના પાપથી બચવા
વિચારોને ઇશારાઓમાં વ્યક્ત કરતો ફરું છું હું

મેં જોયા રંગ દુનિયાના બદલતાને બગડતા પણ્
અધર્મ, ધર્મ થઈ ચમકે તો આહ ઊંડી ભરું છું હું

પ્રભુથી પ્રેમ છે મારો, મને છે પ્રેમ પંથ પ્યારો
પવિત્ર પ્રેમથી ભરપૂર ધર્મ હૈયે ધરું છું હું

નહીં ધર્મોમાં પણ સુકર્મોમાં છે મોક્ષનો રસ્તો
‘સૂફી’ કહેછે કે શાસ્ત્રોમાં કહી વાતો કરું છું હું

‘સૂફી’ પરમાર

1 Comment »

પૂર્વ જનમનાં પાપ

પૂર્વ જનમનાં પાપ

ઘણી પૂર્વ જનમની યાદ આવે છે મને વાતો
અચાનક ચમકી ચમકીને ઉઠ્યો છું કેટલી રાતો

કરેલા મેં ઘણા અન્યાય થઈ ચાલાક તે કાળે
ઘણા નિર્દોષને મારી હતી ઠોકર અને લાતો

કરેલો જ્ઞાનનો ઉપયોગ મેં વિકર્મ કરવામાં
મને સારી રીતે જો કે પ્રભુનો પંથ સમજાતો

મે મારી નાતને સમજી હતી કે શ્રેષ્ઠ છે જગમાં
અને ધુતકારતો હું રાત અને દિવસ બીજી નાતો

હું વિકૃત માણસાઈથી થએલો ધર્મભ્રષ્ટ પાપી
અનુંભવ કરતો આનંદનો થતી જ્યાં દર્દની વાતો

હવેતો આ જીવનમાં હું સહું છું વેદના પીડા
થયું છે ભાન, શું છે કર્મનો ને જાનનો નાતો

જીવનભર સુખ અને દુઃખની કરેછે ખેતી હર માનવ
અને સુખદુઃખની નીપજં જાયછે કર્મોથી સર્જાતો

‘સૂફી’ જન્મો મરણની આ સમસ્યા ધ્યાંનમાં ધરજે
ભલે આ કોયડો જગમાં નથી સંપૂર્ણ સમજાતો

‘સૂફી’ પરમાર

No Comments »

અટ્ટહાસ્ય

અટ્ટહાસ્ય

સવારે પણ અને સાંજે, ખુશીકે દર્દના સાથે
મને આવેછે તારી યાદ, એક એક શ્વાસના સાથે

કદી ધ્રુજી ઉઠે કાયા, વધેજો દિલના ધબકારા
કરુંછું સામનો આફતનો, તારી યાદના સાથે

હું એવા ધર્મસ્થાનોમાં, કરું છું પ્રાર્થના, સજદા
તિરસ્કારો શિખવવાનું નથી જ્યાં પ્રાર્થના સાથે

કર્યો શ્રમ પ્રાપ્ત કરવા જ્ઞાન અલૌકિક, જ્ઞાનિ બનવાને
ખબર ન્હોતી, દહાપણને છુપાવીશ વેદના સાથે

નથી ઈન્કાર કરતો કે પ્રગતિ થઈ નથી તો પણ
પડેછે ફાળ દિલમાં નિત નવા લલકારના સાથે

નવી વાતો જે કરનારા હતા, વધસ્તંભે જઈ પહોંચ્યા
વિચારો લઈ જઈશ હું કબ્રમાં અટ્ટહાસ્યના સાથે

ભલેને દ્વેષભાવોથી ભરી છે આજની દુનિયા
‘સૂફી’ હર કોઈને ભેટે છે દિલથી પ્રેમના સાથે

‘સૂફી’ પરમાર

No Comments »

સુરીલી ધૂંન

સુરીલી ધૂંન

ચમકતી જોઈ છે રજ રજમાં મેં મોજુદગી તારી
થયો વિશ્વાસ હવે, દ્રષ્ટિ નથી ખામીભરી મારી

જીવનભર મેં કરી શંકા, પ્રભુ અસ્તિત્વ પર તારા
છતાં કમ થઈ નથી રજભર કૃપાને બક્ષિશો તારી

કર્યાં પાપો જીવનભર, વાત ન માની કદી દિલની
હવે ચુકવું છું પાપોથી થએલી બહુજ દેણદારી

તને હું શોધવા ક્યાં ક્યાં નથી ભટક્યો જગતભરમાં!
પરંતુ તું મળ્યો દિલમાં, ફળીભૂત આશા થઈ મારી

પ્રભુ તું તો દયાળુ છે, હું આવ્યો દ્વાર પર તારા
મહા દુઃખ દર્દ વેઠી, કષ્ટ અને આપત્તિથી હારી

હૃદયના તારમાં ઝણકાર છે શુભ નામના તારા
સુરીલી ધૂન છે તારા નામની દિલ મુગ્ધ કરનારી

‘સૂફી’ બેશક દુઆ તારી જઈ પહોંચી છે ઈશ્વરને
અને આકાશથી કોઈ ચલાવે છે કલમ તારી

‘સૂફી’ પરમાર

No Comments »

Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help