આધ્યાત્મિક કાવ્યો

ધોરી રસ્તો

પૂજાને બંદગીની ભીડમાં ભય કેમ છે જગમાં!
જ્વલિત તણખા ઉડે છે કેમ ધર્મસ્થાનોની ઝગમગમાં!

મેં જોએલી અમીવર્ષા, મુલાયમતાને કોમળતા
તે દોલતને ગુમાવી ધર્મ ફસ્યા છે કેમ ડગમગમાં!

પ્રભુ, ધર્મોની ખેંચાખેંચથી તમને બચાવું પણ
ઉતારું શી રીતે સાંકળ પડી છે મારા બે પગમાં

ગ્રહણ લાગ્યું છે મારી પ્રાર્થનાને વ્યક્તિ ભક્તિથી
કે જ્યારે અલ્લાહ, ઇશ્વરનું સ્મરણ દોડેછે રગરગમા

જીવન પર્યંતનું બંધન મળે જો જન્મના સાથે
તો ભય કોટવાલનો કંપાવે છે મુક્તિના મારગમાં

કવિ કે ત-ત્વજ્ઞાની વાત દિલની શી રીતે કરશે!
જ્યાં સરઘસ સંસ્કૃતિનાં આવીને અથડાયાં છે જગમાં

બને હત્યાનું કારણ ધર્મ તો કમભગ્ય જગ તારું
બને છે ધોરી રસ્તો તે જવા માટે હવે સ્વર્ગમા

અક્કલ ગીરવિ પડેલી હોય તેને તું ના કંઈ કહેજે
પિપાસુ સત્યના છે પણ ‘સૂફી’, થોડા હવે જગમાં

‘સૂફી’ પરમાર

No Comments »