આધ્યાત્મિક કાવ્યો

Archive for December 16th, 2007

દેવોની વેદના

ભરે છે આહ હવે તો દેવતાઓ ખેદના સાથે
અને ધર્માત્માઓ પણ રડે છે વેદના સાથે

જો આવે ધર્મ સ્થાપકો આ દુનિયામાં ફરી આજે
પિછો કરનાર નિકળી પડશે ઝટ નીજ ટેકના સાથે

બહુ મોડુ થયું પણ જ્યારથી હું હોશમાં આવ્યો
નથી પરવા રહી ધર્મના કટર મતભેદના સાથે

કરું સતસંગ શી રીતે અને કોનાથી હું જગમાં
મળે કોઈ જો પૂર્વગ્રહના દિલમાં દ્વેષના સાથે

અચાનક ભડકે છે ચિનગારી એવીકે ધ્રુજે ધરતી
શું પાપી નષ્ટ કરશે જગને વિધુત વેગના સાથે?

ઝલક દિવ્ય મેં જોઈ તો થયું પાવન જીવન મારું
જીવું છું હું હવે આધ્યાત્મના આદેશના સાથે

‘સૂફી’ તારી પૂજા તારી ઈબાદત જગથી ન્યારી છે
અલૌકિક્ ગીત્ લખ્યાં તેં પ્રેમના સંદેશના સાથે

‘સૂફી’ પરમાર

ભોગી જોગી

કદીક હું હોઉં છું યોગી, કદીક હું હોઉં છું ભોગી
વિરોધાભાસી વ્રત્તિથી બનીને રહ્યો છું હું રોગી

કદી સત્ય કદી અસત્ય બોલી ચાલું છું જગમાં
પરંતુ દિલમાંને દિલમાં તમન્નાં છે બનું જોગી

હું તૃપ્તિ કરવા તૃષ્ણાની નથી જોતો ખરું ખોટું
હું જોગી બનતાં બનતાં જાણી જોઈ થાઉ છું ભોગી

ભર્યું છે દિલ વિકારો, વાસના, વિલાસને દંભથી
આ રોગે દિલને પકડ્યું છે, બનું શી રીતે હું જોગી

કરેલાં પાપોના પસ્તાવાની છે ગ્લાનિ એવી કે
થયું છે મૃત્યું જાણે દોસ્તનું ને રહું છું હું સોગી

પ્રતિષ્ઠા પ્રાપ્ત થઈ છે પણ કરું હું શું હવે તેને
હવે તો વૃદ્ધાવસ્થામાં પડ્યો છું થઈને હું રોગી

‘સૂફી’ તું છોડજેના માર્ગ જે પરમાર્થનો લીધો
ભલે તું ના કહે જગને કે અંદરથી છે તું જોગી

‘સૂફી’ પરમાર